De foute keuzes van Greenpeace

Energeia, 29-4-2019

Shell had in de jaren 70 van de vorige eeuw een joint venture met Gulf (het huidige Chevron): General Atomic. Ze ontwikkelden een nieuw type nucleaire reactor. Men tekende de eerste contracten om ze ook te gaan bouwen.

Toen begin jaren 80 kernenergie niet unstoppable bleek blies men de hele zaak weer af. De olie- en gasindustrie heeft veel profijt gehad van het verbeten verzet van NGO’s tegen kernenergie. Het klimaat niet.

In sommige landen zette men door. In Frankrijk is de mix van kernenergie en waterkracht nog steeds een gelukkige combinatie. Kernenergie zorgt voor de basislast; waterkracht wordt gebruikt om de pieken op te vangen. Het zorgt ervoor dat Frankrijk al lange tijd een bijzonder lage CO2 uitstoot per eenheid opgewekte elektriciteit heeft.

Kernenergie is een veilige vorm van elektriciteitsproductie: per eenheid energie ligt het aantal doden ordes van grootte lager dan dat bij fossiele brandstoffen. En dan hebben we het nog niet gehad over de gevolgen van klimaatverandering.

In veel landen bleef kernenergie steken op een beperkte rol aan de zijlijn van het energiesysteem. Dat had anders gekund. De geschiedenis had een andere afslag kunnen nemen. Een afslag waarin deze industrie zich was blijven ontwikkelen en nu tegen steeds lagere kosten grote aantallen kerncentrales had gebouwd met een meer gestandaardiseerd ontwerp.

Het heeft geen zin om te mijmeren over wat had kunnen zijn. Kernenergie is voorlopig geen reële optie in Nederland. Het werkelijke probleem is niet zozeer een gebrek aan draagkracht maar het simpele feit dat kernenergie hier niet meer commercieel aantrekkelijk is.

De paar kerncentrales die nu nog in Europa gebouwd worden zijn dure one off adventuresdie ook nog eens ver over budget gaan. Deze industrietak, het bouwen van nieuwe kerncentrales, weer helemaal op te bouwen vergt grote en langdurige steun. Dat valt – in goed hedendaags Nederlands – buiten de beleidsrealiteit.

Het heeft wel zin om te reflecteren over de rol van NGO’s. Zij kunnen een heel goede rol vervullen in het bewustmaken van issues als klimaatverandering – iets dat wij veel te lang hebben genegeerd. Hun invloed in Nederland is groot. Waren het vroeger de persberichten van grote bedrijven die in min of meer onveranderde vorm in sommige media verschenen; nu zijn het die van NGO’s.

Jammer genoeg is hun beoordelingsvermogen om de juiste oplossingen te kiezen kleiner dan hun vermogen om dingen op de agenda te krijgen of om het draagvlak te ondermijnen van de oplossingen die hen niet bevallen.

In vrijwel alle scenario’s waar de opwarming tot ruim beneden de twee graden beperkt wordt speelt CCS (ondergrondse opslag van CO2) een substantiële rol. Onder serieuze wetenschappers die zich hiermee bezighouden is er een zeer ruime meerderheid die vindt dat dit op een veilige en verantwoorde wijze mogelijk is.

Twijfel zaaien over de veiligheid van CCS, zoals NGO’s veelal doen, is equivalent aan twijfel zaaien over de menselijke oorzaken van klimaatsverandering. Het kan onwetendheid zijn maar veeleer lijkt het een poging de eigen keuzes op het gebied van de energietransitie er door te drukken. Het is een kieskeurigheid die we ons niet meer kunnen permitteren.

 

Advertisements
This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s